دات نت نیوک
X
GO

دکتر کامران دهقانی

جناب آقای دکتر دهقانی از استادان باسابقه دانشگاه های ایران در زمینه مهندسی متالورژی هستند. ایشان بیش از 20 سال سابقه فعالیت های آموزشی و پژوهشی در زمینه های گوناگون مهندسی متالورژی داشته که حاصل مکتوب آن تالیف و ترجمه چند کتاب و ده ها مقاله در این رشته کاربردی است.

جناب آقای دهقانی، کارشناسی خود را در رشته مهندسی متالورژی از دانشگاه صنعتی شریف، کارشناسی ارشد خود را در همین رشته از دانشکده فنی دانشگاه تهران، دکترای تخصصی خود را از دانشگاه مک گیل کانادا و فوق دکترای خود را از دانشگاه مونترال اخذ نموده اند و اکنون با درجه استادی به عنوان عضو هیات علمی دانشکده مهندسی متالورژی و مواد دانشگاه صنعتی امیرکبیر مشغول به فعالیت هستند. امیدوارم که شما کاربر گرامی نیز از مطالعه این مصاحبه لذت برده و از آن بیاموزید.

 

 

هرچند که جنابعالی شخصیتی شناخته شده ای هستید، اما مطابق روال مرسوم لطفا در ابتدا خود را معرفی فرمایید.

اینجانب کامران دهقانی هستم و در سال 1339 در زاهدشهر استان فارس به دنیا آمدم.

 

از دوران پیش از ورود به دانشگاه برای مان بگویید؟ زندگی در آن روزگار چگونه بود؟

تا سال سوم دبستان را در زاهدشهر گذراندم و سپس به شهر فسا نقل مکان کردیم. تحصیلات متوسطه ام را در این شهر به پایان رساندم. به خاطر دارم که ما اولین دوره نظام آموزشی جدید ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان بودیم. باری، در سال 1357 پس از شرکت در آزمون سراسری، در رشته مهندسی متالورژی دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شده و به تهران آمدم.

 

چرا رشته مهندسی متالورژی را انتخاب فرمودید؟

این رشته را از روی علاقه انتخاب نموده و هنوز علی رغم گذشت سالیان فراوان تدریس و تحقیق مباحث گوناگون این رشته، همچنان رشته ام را دوست دارم. هیچ صنعتی نیست که در آن نشانی از مهندسی مواد نباشد، عملکرد صحیح هر قطعه، مجموعه یا سازه ای، بیش از هر چیز به انتخاب صحیح جنس (Material Selection) باز می گردد و این امر تنوع کم نظیری را به این رشته تحصیلی بخشیده است. مرزهای دانش این رشته به صورت روزانه توسعه می یابند و به نظر نمی رسد، مرزی برای آن وجود داشته باشد. اگر بار دیگر به سنین جوانی بازگردم، باز هم همین رشته را انتخاب می نمودم.

 

تحصیلات عالیه خود را در کدام دانشگاه ها گذراندید؟

با وقوع انقلاب اسلامی و پس از آن انقلاب فرهنگی، دانشگاه ها تعطیل شدند و من نیز به ناچار به شهر خود بازگشته و مشغول تدریس درس ریاضی در آموزش و پرورش شدم. در سال 1362 با بازگشایی دانشگاه ها به تهران برگشتم و تحصیلاتم را در دانشگاه صنعتی شریف با پایان رسانده و در بهمن ماه سال 1364 از آن دانشگاه فارغ التحصیل شدم.

سپس مدتی را در بازار کار سپری نمودم و در سال 1367 در آزمون کارشناسی ارشد شرکت کرده و در مقطع کارشناسی ارشد گرایش شناسایی و انتخاب مواد رشته مهندسی متالورژی در دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته شدم. به مدت دو سال در دانشگاه تهران مشغول به تحصیل بودم و در سال 1369 این مقطع تحصیلی را نیز به پایان رساندم. پروژه کارشناسی ارشد اینجانب در دانشکده متالورژی به عنوان پروژه ممتاز شناخته شد و این امکان را برای من فراهم نمود تا در آن دانشگاه به عنوان مربی مشغول به کار شوم.

فعالیت به عنوان مربی در دانشگاه تهران تا سال 1372 ادامه یافت، پس از آن جهت ادامه تحصیل در مقطع دکترای تخصصی به دانشگاه مک گیل کانادا رفتم. پس از اتمام دوره دکترای تخصصی، دوره پسا دکترا را در دانشگاه مونترال کانادا آغاز نمودم و در سال 1380 پس از اتمام دوره مذکور و یک سال اشتغال به عنوان متخصص نورد در یکی از شرکت های مطرح آن کشور، به ایران بازگشتم.

 

 

پروژه کارشناسی ارشد و رساله دکترای تخصصی حضرتعالی در چه زمینه ای بودند؟

موضوع پروژه کارشناسی ارشد اینجانب اندازه گیری ضریب اصطکاک نورد سرد آلومینیم در حین تولید و نورد صنعتی ورق های آلومینیم بود که همانطوری که پیشتر عرض شد با استقبال صنعت و دانشگاه مواجه گشت و لذا این امکان را برای من به وجود آورد که به عنوان مربی در دانشکده فنی دانشگاه تهران مشغول به کار شوم. موضوع رساله دکترای اینجانب نیز در خصوص فرایند ترمومکانیکال ورق های IF Steel جهت ساخت بدنه خودروها و موضوع تحقیق پسادکترای اینجانب در رابطه با مکانیزم های شکست و خزش در مواد سرامیکی بود.

 

در خصوص تالیفات و ترجمه های خود بفرمایید.

به عنوان یک محقق تا کنون مقالات زیادی ارائه کرده ام، همچنین کتابی با عنوان متالورژی عملیات ترمومکانیکی را تالیف و کتاب دیگری با عنوان بایونانوتکنولوژی را ترجمه نموده ام. کتاب دیگری را نیز در دست ترجمه داریم که امیدوارم به زودی فرصت به اتمام رسانی و انتشار آن را به دست بیاوریم.

 

جناب آقای دکتر دهقانی در چه زمینه ای به عنوان متخصص شناخته می شوند؟

در زمینه عملیات ترمومکانیکی، مکانیزم های شکست اتصالات جوشی و فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی (FSW) بیشتر از سایر زمینه ها فعالیت دارم. علاقه اینجانب به انجام تحقیقات روی فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی (FSW) بخاطر ماهیت فرایند FSW است چون ماهیت و مکانیزم های کنترل کننده خواص مکانیکی و ساختار جوش در این فرایند بیشتر ترمومکانیکی است تا ذوب و انجماد، لازم به ذکر است که علی رغم توانمندی های غیرقابل انکار فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی (FSW) از جمله خواص مکانیکی و ساختار متالورژیکی مناسب، عیوب جوش و آلودگی زیست محیطی کمتر و نرخ اتصال بالاتر نسبت به فرایندهای جوشکاری ذوبی، متاسفانه در ایران هنوز شناخت مناسبی از این فرایند وجود نداشته و در مقیاس صنعتی مورد استفاده قرار نمی گیرد، البته در زمینه تامین پین هایی با جنس مناسب و نیز الکتروموتورهایی که امکان تامین نیروی محرکه مورد نیاز را داشته باشند، مشکلاتی وجود دارد. همچنین در خصوص تدوین دستورالعمل جوشکاری (WPS) با فرایند اصطکاکی اغتشاشی (FSW)، نحوه اخذ تاییدیه آن (PQR)، تایید صلاحیت متصدی دستگاه های جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی (FSW) و رویه های بازرسی مورد توافق برای اتصالات جوشکاری شده با این روش نیاز به فعالیت بیشتری وجود دارد.

 

 

با کدام یک از بخش های صنعت همکاری فرموده اید؟

پس از فارغ التحصیلی از مقطع کارشناسی جذب شرکت الومینیم پارس شدم و به مدت 2 سال در آن مجموعه فعالیت نمودم و پس از اتمام مقطع کارشناسی ارشد نیز به مدت بیش از 2 سال به عنوان مربی در دانشکده فنی دانشگاه تهران اشتغال داشتم. پس از بازگشت به ایران در از سال 1380 نیز با توجه به نیاز دانشگاه صنعتی امیر کبیر، جذب این دانشگاه شدم و از آن زمان تا کنون به عنوان عضو هیات علمی دانشکده متالورژی و مواد این دانشگاه مشغول به فعالیت می باشم. در این مدت افتخار همکاری با صنایع گوناگونی را داشته ام که از جمله آنها می توان شرکت های آلومینیم پارس، آلومینیم اراک، فولاد مبارکه، اکسین، هفت الماس و راه آهن را نام برد. البته مدتی است که زمان خود را بیشتر صرف تدریس و پژوهش می نمایم، اما صنعت همچنان یکی از بهترین معلمان من است.

 

با عنایت به سوابق فراوان حضرتعالی، ارزیابی تان از صنعت جوشکاری چیست؟ به نظرتان چه اقداماتی در این زمینه مورد نیاز است؟

از دیدگاه اینجانب، یکی از مهمترین مشکلات صنعت جوشکاری ایران عدم آگاهی و شناخت از فناوری های نوین و مناسب تر از جمله فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی (FSW)، نوآوری های انجام شده و الزامات فرایندی است که در اینجا جا دارد تا از پایگاه ولدیکا که تلاش دارد تا با درج مطالب مفید، آگاهی عمومی را از اهمیت فرایندهای گوناگون اتصال از جمله جوشکاری ارتقاء بخشد، تشکر گردد. زیرا که در حال حاضر مشکلی در زمینه دانش فنی، دستگاه های جوشکاری، مواد پایه و مصرفی جوشکاری و نیروی انسانی متخصص وجود ندارد. آنچه مهم است ایجاد آگاهی از پتانسیل های موجود است. زیرا هنگامی که صنعتگران در خصوص مزیت ها و محدودیت های روش های مختلف اتصال و تازه های این صنعت بیشتر بدانند، خود شرایط بهینه را جستجو نموده و برای دستیابی به آن تلاش خواهند کرد.

صنعت ما در حالی از فناوری های مناسب تر استفاده نمی کند که اغلب شرکت های معظم دارای واحد یا بخش تحقیق و توسعه می باشند. سوال این است که آیا یکی از وظایف این بخش ها آگاهی از فناوری های نوین و فراهم آوردن زمینه استفاده از این فناوری ها در شرکت مادر نیست؟ پس چرا بسیاری از شرکت های کارفرمایی معظم که از انواع روش های اتصال در تولید محصولات خود استفاده می نمایند، فناوری های نوین در دسترس در صنعت اتصال و بازرسی را به کار نمی گیرند؟ صادقانه امیدوارم که واحدهای تحقیق و توسعه که به راستی قلب شرکت ها بوده و آتیه موسسات را شکل می دهند، به جای رقابت با دانشگاه ها، به تعامل با ایشان بپردازند تا به یاری یکدیگر صنعت و اقتصاد کشور را ارتقاء دهیم.

 

جناب آقای دکتر دهقانی، از زمانی که جهت این گفتگو اختصاص دادید تا متخصصان متالورژی و مهندسان جوش بهتر سوابق و نظرات حضرتعالی را بشناسند، سپاسگزاری نموده و از طرف پایگاه ولدیکا و نیز تمامی مخاطبان برای تان آرزوی تندرستی، شادکامی و توفیق هرچه بیشتر در خدمت به ایران عزیزمان داریم.

من نیز از جنابعالی و پایگاه ولدیکا به خاطر فرصتی كه در اختیارم قرار دادید، سپاسگزاری نموده و برای تان آرزوی موفقیت دارم.

 

( صفحه شخصی جناب آقای دکتر کامران دهقانی - پایگاه اینترنتی دانشگاه صنعتی امیرکبیر )