دات نت نیوک
X
GO

دکتر مهرداد عضو امینیان

جناب آقای دکتر امینیان از استادان با سابقه در زمینه مهندسی مواد و متالورژی هستند. ایشان نزدیک به 25 سال سابقه فعالیت های آموزشی، پژوهشی و اجرایی در زمینه های گوناگون مهندسی مواد و متالورژی دارند که حاصل مکتوب آن ترجمه دو کتاب و تالیف ده ها مقاله در این رشته کاربردی است.

جناب آقای امینیان، کارشناسی خود را در رشته مهندسی متالورژی از دانشگاه صنعتی اصفهان و کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی خود را در رشته مهندسی مواد از دانشگاه علم و صنعت ایران دریافت نموده اند و اکنون به عنوان عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان مشغول به فعالیت هستند. ایشان همچنین با شرکت ها و موسسات مختلف در سمت های گوناگونی همکاری داشته اند که برخی از آنها را در ادامه ملاحظه می فرمایید :

  • مدیر تحقیقات و مدیر ارشد تولید شرکت فولادریزان
  • مدیر طرح های سرمایه گذاری شرکت گسترش مواد پیشرفته وابسته به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران
  • مدیرعامل و عضو هیات مدیره شرکت والا موتور آسیا
  • معاون آموزشی مرکز پژوهش و مهندسی جوش ایران
  • رییس دانشگاه جامع علمی کاربردی مرکز پژوهش و مهندسی جوش ایران
  • کارشناس رسمی دادگستری در رشته فلزات
  • عضو هیات مدیره انجمن علمی ریخته گران ایران به مدت ۷ سال
  • مدیر اجرایی مجله ریخته گری وابسته به انجمن علمی ریخته گران ایران
  • و موارد متعدد دیگر

امیدوارم که شما کاربر گرامی نیز از مطالعه این مصاحبه لذت برده و از آن بیاموزید.

 

هرچند که جنابعالی شخصیتی شناخته شده ای هستید اما مطابق رویه مرسوم لطفا در ابتدا خود را معرفی فرمایید.

با تشکر از جنابعالی و همکاران محترم در پایگاه ولدیکا، بنده مهرداد عضو امینیان هستم و در سال ۱۳۴۷ در مشهد متولد شدم و مقاطع تحصیلی ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را در این شهر به اتمام رساندم.

 

 

از دوران پیش از ورود به دانشگاه برای مان بگویید؟ زندگی در آن روزگار چگونه بود؟

دوران ابتدایی را در دبستان دیانت مشهد و راهنمایی را در مدرسه اسرار و دوران دبیرستان را نیز در دبیرستان دانش و هنر که بعدها به شهید جباریان تغییر نام داد، گذرانده ام و مانند هر دانش آموز دیگری همیشه اضطراب درس و امتحان و اینکه دانش آموز خوبی باشم، را داشتم و اغلب هم از جمله دانش آموزان خوب محسوب می شدم. جالب این است که مدارس دوران تحصیل من در مشهد هنوز هم تقریبا به همان شکل سابق وجود دارند که هر وقت به مشهد می روم حتما به آنجا سر می زنم و خاطرات تلخ و شیرین خود را یاد می کنم.

 خداوند را شاکرم که در آن دوران غیر از درس و مدرسه مشکل دیگری نداشتم و همه امکانات در حد توان خانواده به لطف پدر و مادر برای من مهیا بود و کمبودی احساس نمی کردم تا اینکه در سال ۱۳۶۴ و در سن ۱۵ سالگی از نعمت پدر محروم شدم و بطور طبیعی شک شدیدی بر من وارد شد که با وجود مادر و برادران بزرگترم، نبود پدر کمتر احساس شد و تا کنون نیز این عزیزان زحمت های فراوانی در زندگی من کشیده اند و مدیون ایشان هستم.

 

چرا رشته مهندسی متالورژی را انتخاب فرمودید؟

قبل از پاسخ به این سوال جا داره که بگویم که پدرم همیشه دوست داشت که من داروساز شوم، ولی خودم به پزشکی علاقه داشتم و چون آن زمان دانش آموزان زرنگ تر اغلب به رشته ریاضی فیزیک می رفتند، من هم نیز بر اساس همین قاعده کلی رشته ریاضی فیزیک را انتخاب کردم. در سال چهارم دبیرستان تصمیم گرفتم که کنکور تجربی شرکت کنم، ولی چون آمار قبولی در رشته تجربی چهار برابر کمتر از رشته ریاضی بود، ریسک نکردم و به ناچار علی رغم علاقمندی به رشته پزشکی، در سال ۱۳۶۶ در رشته ریاضی کنکور داده و با توجه به تعیین رشته نه چندان جالبی که انجام دادم با رتبه ۲۲۰۵ کشوری در رشته مهندسی مواد گرایش ریخته گری دانشگاه صنعتی اصفهان پذیرفته شدم. ناگفته نماند که از دوران کودکی و نوجوانی علاقه زیادی به کارهای فنی از جمله برق، الکترونیک و مکانیک داشتم و الان نیز به اصطلاح دست به آچار هستم و تا جایی که بتوانم این کارها را در منزل خود انجام می دهم.

 

تحصیلات تکمیلی خود را در کدام دانشگاه ها گذراندید؟

در سال ۱۳۷۱ در مقطع کارشناسی ارشد گرایش شناسایی و انتخاب مواد فلزی رشته مهندسی مواد دانشگاه علم و صنعت ایران پذیرفته شدم و سپس در سال ۱۳۷۴ نیز مجددا در همین دانشگاه در مقطع دکتری تخصصی مهندسی مواد پذیرفته شدم و چون در آزمون دکتری نفر برتر بودم، وزارت علوم مرا برای دانشگاه سهند تبریز بورسیه نمود و در نهایت در سال ۱۳۸۰ دکتری خود را اخذ نمودم.

 

پایان نامه های مقاطع کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی حضرتعالی در چه زمینه ای بود. لطفا حسب صلاحدید توضیح بفرمایید.

عنوان پایان نامه ام در مقطع کارشناسی ارشد اثر فاصله هوایی (Air Gap) بر چگونگی انتقال حرارت و انجماد آلیاژ آلومینیم حاوی ۱۳ درصد سیلیسیم بود که به سرپرستی استاد عزیز و گرانقدرم پروفسور جلال حجازی انجام شد. با عنایت به اینکه در آن زمان در شرکت فولادریزان مشغول به خدمت بودم و این شرکت قطعات فولادی مقاوم به حرارت را تولید می نمود و همیشه معضل خوردگی داغ در این قطعات و سایر صنایع به ویژه صنعت سیمان وجود داشت، بر آن شدیم تا بتوانیم قطعاتی با توانایی و عملکرد بالاتری به خصوص در دماهای بالای ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد تولید کنیم. لذا پایان نامه دکترا را با عنوان اثر آلومینیم بر مقاومت به اکسایش فولادهای مقاوم به حرارت سری (HK) را تصویب و به سرپرستی استاد عزیز و گرانقدرم دکتر جلال حجازی انجام دادم که خوشبختانه نتیجه بسیار جالبی نیز به دست آمد.

متاسفانه به دلیل برخی مسائل موجود در صنعت کشورمان امکان جایگیزینی این آلیاژ با آلیاژهای متداول در صنایع به ویژه صنعت سیمان فراهم نشد و این پایان نامه نیز مانند دیگر پایان نامه ها در قفسه کتابخانه ها خاک می خورد. هزینه مالی این پروژه را شرکت فولادریزان تقبل نمود که جا دارد از زحمات مدیر عامل محترم این شرکت، جناب آقای مهندس کفایی، تقدیر و تشکر نمایم.

 

لطفا از تالیفات و ترجمه های خود بفرمایید؟

کتابی با عنوان خوردگی داغ آلیاژهای مهندسی با همکاری آقای دکتر مرتضی تمیزی فر در سال ۱۳۸۷ ترجمه نمودیم که توسط انتشارات دانشگاه علم و صنعت به چاپ رسید. کتاب دیگری نیز در زمینه عیوب قطعات و چگونگی به وجود آمدن آنها با همکاری آقای مهندی حامد خرمی نیز در دست ترجمه داریم که به زودی چاپ می شود.

 

همکاری تان با دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان چگونه آغاز شد؟

همانطوری که پیش تر گفته شد، براساس بورسیه وزارت علوم مقرر شد تا پس از فراغت از تحصیل در دانشگاه صنعتی سهند تبریز مشغول به فعالیت شوم. لذا بین سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ در این دانشگاه مشغول به خدمت بودم ولی به علت برخی مسائل خانوادگی میسر نبود که در تبریز ساکن شوم و لذا به دلیل عدم همکاری این دانشگاه، مجبور به خرید الباقی تعهد خدمت در این دانشگاه شدم. پس از آن خبری دریافت کردم که دانشگاه آزاد واحد سمنان در جستجوی هیات علمی در رشته مهندسی مواد می باشد که پس از پیگیری و هماهنگی های انجام شده از سال ۱۳۸۹ تا کنون به عنوان عضو هیات علمی این دانشگاه مشغول به خدمت می باشم.

 

جناب آقای دکتر امینیان در چه زمینه هایی به عنوان متخصص شناخته می شوند؟

در طی ۲۴ سال همکاری با صنعت و تدریس و پژوهش در دانشگاه، بیشتر در زمینه آلیاژهای فولادی شامل کربنی، آلیاژی، مقاوم به خوردگی و حرارت و مقاوم به سایش و نیز آلیاژ های چدنی و عملیات حرارتی و جوشکاری آنها کار کرده ام.

 

با کدام یک از بخش های صنعت همکاری نموده اید؟ در صورت تمایل نام بخش ها یا شرکت ها را ذکر فرمایید؟

در طول سال های خدمتم در رشته مهندسی مواد این توفیق را داشته ام تا با شرکت های مختلف و در سمت های گوناگون همکاری نمایم که برخی از آنها عبارتند از:

  • مدیر تحقیقات شرکت فولادریزان
  • مدیر ارشد تولید شرکت فولادریزان
  • مدیر طرح های سرمایه گذاری شرکت گسترش مواد پیشرفته وابسته به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران
  • مدیر عامل و عضو هیات مدیره شرکت سرامیک های پیشرفته دلتا وابسته به شرکت گسترش مواد پیشرفته
  • مدیرعامل و عضو هیات مدیره شرکت والا موتور آسیا
  • هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی سمنان
  • معاون آموزشی مرکز پژوهش و مهندسی جوش ایران
  • رییس دانشگاه جامع علمی کاربردی مرکز پژوهش و مهندسی جوش ایران
  • عضو کمیته انتخاب مدرس جوشکاری دانشگاه جامع علمی کاربردی
  • عضو کمیته تدوین رشته های پودمانی و سیلابس های دروس آنها در دانشگاه جامع علمی کاربردی
  • کارشناس رسمی دادگستری در رشته فلزات
  • مشاور شرکت پمپ های صنعتی ایران، شرکت قطعه سازی مهارت، شرکت تولیدی یدکی نوید، شرکت لاستیکی پارمیدا و شرکت ملی مس سرچشمه
  • عضو هیات مدیره انجمن علمی ریخته گران ایران به مدت ۷ سال
  • مدیر اجرایی مجله ریخته گری وابسته به انجمن علمی ریخته گران ایران

 

بزرگترین ضعف موجود در نظام آموزش مهندسی ایران را چه می دانید؟ به نظر جنابعالی چه اقدامی در این زمینه مورد نیاز است؟

از دیگاه اینجانب و از منظر کلی ناکارآمدی و عدم مسئولیت پذیری مدیریت سبب بروز بسیاری از مشکلاتی است که در صنعت و دانشگاه شاهد آن هستیم. عدم وجود نظارت موثر بر کیفیت اجرای فرایندها عامل دیگری است که نسبت به عامل قبلی از اهمیت کمتری برخوردار نمی باشد.

به عنوان نمونه عدم نظارت و کنترل کیفی فرایند به معنی واقعی آن سبب تولید کالای با کیفیت نامناسب در صنعت شده که توانایی رقابت در اقتصاد جهانی را ندارد. در نظام آموزشی ما چه در مدارس و چه در دانشگاه ها نیز همین ضعف به گونه ای دیگر مشاهده می شود. عدم وجود نظارت و کنترل کیفی موثر بر فرایند آموزش، اخذ بازخورد واقعی و نظرات حقیقی دانشجویان و فراگیران و برنامه ریزی موثر جهت رفع نقایص احتمالی موجود و جدیت در اجرای برنامه ریزی های انجام شده از جمله دلایل افت مستمر کیفیت آموزشی است.

 

ارزیابی حضرتعالی از شرایط صنعت جوشکاری ایران چیست؟

هنگامی که با سمت معاونت آموزش در مرکز پژوهش و مهندسی جوش ایران مشغول به فعالیت بودم، این توفیق را داشتم تا با تعداد زیادی از اشخاص حقیقی و حقوقی فعال در این عرصه آشنا شده و همکاری نمایم. به نظر من هنوز جوشکاری در ایران جایگاه واقعی خود را پیدا نکرده و این حوزه نیازمند توجه جدی تر مسئولان و تلاش و کوشش بیشتر دست اندرکاران می باشد.

ارائه آموزش های کاربردی و مورد نیاز و نظام تایید صلاحیت هماهنگ اشخاص حقیقی و حقوقی بر اساس الزامات بین المللی و تدوین استانداردهای ملی و بومی با توجه به ویژگی های فرهنگی و پیاده سازی صحیح آنها از جمله زمینه هایی است که نیازمند توجه ویژه می باشد. به عنوان نمونه استاندارد ISO 3834 یا نسخه ایرانی آن استاندارد ISIRI 3834 علی رغم قابلیت های فراوان آن جهت اصلاح فرایندهای مهندسی، تامین و ساخت، همچنان در صنایع مرتبط چندان شناخته نشده و یا در صورت پیاده سازی برخی از مفاد آن به طور کامل رعایت نمی شود و متاسفانه سازمان های ذیربط و دست اندر کار علی رغم تلاش های قابل تقدیر به عمل آمده، نظارت موثر و جامعی در این زمینه نداشته و حداکثر به ممیزی های دوره ای بسنده می نمایند.

به عنوان مثالی دیگر در جوشکاری سازه های فولادی ساختمانی با چندین متولی اغلب ناهماهنگ روبرو هستیم. در سازمان نظام مهندسی ساختمان چنین بوده است که یک مهندس ناظر ساختمان دارای مدرک مهندسی عمران با گذراندن یک دوره کوتاه سه روزه توانایی تشخیص و نظارت در اتصالات جوشکاری را پیدا می کنند. در صورتی که یک مهندس مواد و متالورژی که در طی ۴ سال اطلاعات مربوطه را به طور مفصل و کامل می خواند، نمی تواند اتصالات جوشی یک ساختمان را بررسی کرده و نظارت نماید و به عنوان ناظر جوش به خدمت گرفته شود. هرچد که با راه اندازی شرکت های آزمونگر ذیل سازمان های نظام مهندسی، این مشکل تا حدودی تقلیل یافته است اما در حد اطلاع اینجانب الزامی جهت استفاده از مهندسان متالورژی جهت بازرسی جوش در این شرکت ها وجود ندارد. به نظر اینجانب نمی توان هیچ کسی اصلح تر از یک مهندس مواد و متالورژی با تجربه جهت بررسی کیفیت یک اتصال جوشی در نظر گرفت. اینجاست که سازمان های ذیربط و متولی می بایست پا به میدان گذاشته و خلاء ها را از بین برده و قوانین را اصلاح کنند تا ساختمان سازی ایمن در کشور نهادینه شود.

 

با عنایت به سوابق فعالیت های جنابعالی، به نظرتان چه اقداماتی جهت بهبود کیفیت و قابلیت اطمینان مجموعه ها و سازه های جوشکاری شده مورد نیاز است؟

از دیدگاه اینجانب تربیت مهندسان حرفه ای، زمینه سازی جهت کسب تجربه ایشان و سپردن مسئولیت به مهندسان با تجربه و کاردان و نظارت موثر بر کیفیت کار ایشان بر اساس شاخص های عملکردی استاندارد در کنار استفاده از امکانات و تجهیزات مدرن و کارا از عوامل اصلی در ساخت و تولید سازه های با کیفیت و قابل اطمینان در صنایع مختلف می باشد.

 

جناب آقای دکتر امینیان، از زمانی که جهت این گفتگو اختصاص دادید تا دانشجویان و متخصصان جوشکاری در دانشگاه و صنعت بهتر سوابق و نظرات حضرتعالی را بشناسند، سپاسگزاری نموده و از طرف پایگاه ولدیکا و نیز تمامی مخاطبان برای تان آرزوی تندرستی، شادکامی و توفیق هرچه بیشتر در خدمت به ایران عزیزمان داریم.

من هم در پایان از زحمات شما و سایر همکاران در پایگاه ولدیکا تشکر و قدردانی کرده و برای تان آرزوی موفقیت می نمایم.