دات نت نیوک
X
GO

دکتر فرهنگ هنرور

جناب آقای دکتر هنرور از قدیمی ترین اساتید دانشگاه ایران در زمینه بازرسی و آزمون های غیرمخرب (NDT) می باشند. ایشان بیش از بیست سال سابقه فعالیت علمی، پژوهشی و اجرایی در زمینه های گوناگون بازرسی غیرمخرب (Non-destructive Inspection) داشته که حاصل مکتوب آن تدوین ده ها طرح پژوهشی در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، تالیف چندین جلد کتاب تخصصی و نیز مشارکت در تالیف مقالات فراوان می باشد.

لحن آرام جناب آقای دکتر هنرور به هنگام تدریس، در کنار اشعاری که گاه از حضرت حافظ بیان می دارند، ضمن اینکه حکایت از ذوق ادبی شان دارد، فضای کلاس های مهندسی را تلطیف نموده و یادگیری را بهبود می بخشد. تجربیات فراوان ایشان در زمینه بازرسی و آزمون غیرمخرب (NDT) که حاصل سال ها فعالیت در دانشگاه و صنعت بوده و نیز شکل دهی و ریاست یکی از موفق ترین انجمن های علمی در این زمینه با نام انجمن بازرسی غیرمخرب ایران (IRNDT)، هر شخصی را کنجکاو می سازد تا این استاد متواضع آزمون های غیرمخرب دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی را بهتر بشناسد.

این گفت و شنود برای اینجانب که به مناسبت های گوناگون از محضر جناب دکتر هنرور بهره ها برده ام، بسیار آموزنده بود. امیدوارم که شما کاربر گرامی نیز از مطالعه این خاطرات لذت برده و از آن بیاموزید.

 

 

هرچند که جنابعالی به عنوان رئیس انجمن آزمون های غیرمخرب ایران (IRNDT) شخصیتی شناخته شده ای هستید، اما لطفا در ابتدا خود را معرفی فرمایید.

با سلام به شما و مخاطبان عزیز و با تشكر از پایگاه ولدیكا كه این فرصت را برای من فراهم كرده است تا بتوانم نظرات و تجربیاتم را با علاقمندان حوزههای آزمون غیرمخرب (Non-destructive Testing - NDT)، بازرسی فنی و جوشكاری در میان بگذارم.

من فرهنگ هنرور هستم، در سال ۱۳۴۲ در تهران متولد شدم و تحصیلات دبستان، راهنمایی و دبیرستان خود را در تهران گذراندم. پس از پایان دوره دبیرستان و با تاخیری سه ساله (به دلیل انقلاب فرهنگی و تعطیل شدن دانشگاه ها) در سال ۱۳۶۳ وارد دانشگاه تهران شدم و در سال ۱۳۶۷ در رشته مهندسی مكانیك در گرایش طراحی جامدات فارغ التحصیل شدم. پس از فارغ التحصیلی در كنكور كارشناسی ارشد، كه در آن زمان اعزام به خارج از كشور را نیز شامل می شد، شركت كردم و اولین انتخابم اعزام به خارج از كشور بود كه خوشبختانه برای همان هم قبول شدم. در سال ۱۳۶۹ به كانادا رفتم و دوره كارشناسی ارشد را در دانشگاه واترلو آغاز كردم. پس از پایان دوره كارشناسی ارشد، برای دوره دكترا، از دانشگاه تورنتو پذیرش گرفتم و دوره دكترا را نیز در سال ۱۳۷۶ به پایان رساندم. همان سال به ایران بازگشتم و در گروه ساخت و تولید دانشكده مهندسی مكانیك دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی مشغول به كار شدم و در حال حاضر نیز همچنان در این دانشگاه مشغول به كار هستم.

 

از دوران پیش از ورود به دانشگاه برای مان بگویید؟ زندگی در آن روزگار چگونه بود؟

من در خانوادهای متوسط در جنوب شهر تهران بزرگ شده ام. لذا زندگی من چندان ساده و راحت نبوده است. از حدود چهارده سالگی كار كرده ام و قبل از ورود به دانشگاه هم به كارهای متنوعی به عنوان كارگر مونتاژ كار، نقاش ساختمان و معلم دوره راهنمایی پرداخته ام. همان طور كه در پاسخ سوال قبل گفته شد، در زمانی كه دیپلم گرفتم دانشگاه ها تعطیل بود و با توجه به اینكه من از نظر درسی شرایط خوبی داشتم، هدفم رفتن به دانشگاه بود. در زمان تعطیلی دانشگاه ها چند مركز و سازمان هنوز دانشجو میگرفتند و دوره های دانشگاهی برگزار می كردند. یكی از این مراكز نیروی دریایی ارتش بود كه من در سال ۱۳۶۰ در آزمون آن شركت كردم و به مدت بیش از دو سال در رشته مهندسی برق در دانشكده افسری نیروی دریایی مشغول به تحصیل بودم. دوران خوبی بود و تجربیات زیادی در آن دوره كسب كردم. بعد از استعفا از نیروی دریایی بود كه در كنكور سراسری شركت كردم و در دانشگاه تهران پذیرفته شدم.

 

چرا دانشگاه تهران؟ چرا رشته مهندسی مكانیك؟

هنگامی که در مركز آموزش عالی نیروی دریایی بودم، حتی در خیالم هم نمی گنجید كه روزی بتوانم در دانشگاه تراز اولی چون دانشگاه تهران تحصیل كنم. در كنكور سراسری، رشته ها و دانشگاه های مختلفی را انتخاب كردم كه خوشبختانه در دانشگاه تهران قبول شدم. با توجه به اینكه در كنكور سال ۱۳۶۳، كه شامل دو بخش تستی و تشریحی بود، درس شیمی را بهتر جواب داده بودم، به رشته های مهندسی شیمی اولویت دادم تا مطمئن شوم كه قبول خواهم شد و مجبور به رفتن به سربازی نخواهم بود. در نتیجه ابتدا در رشته مهندسی شیمی - گرایش پالایش پذیرفته شدم ولی بعد از دو ترم، به دلیل علاقه بیشتر به رشته مهندسی مكانیك و البته فرصت های شغلی بهتری كه برای یك مهندس مكانیك وجود دارد، به رشته مهندسی مكانیك تغییر رشته دادم.

 

 

پایان نامه های مقاطع کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی حضرتعالی در چه زمینه ای بودند؟

در دوره كارشناسی ارشد در دانشگاه واترلو موضوع پایان نامه من در زمینه عیب یابی یاتاقان های غلتشی با استفاده از تحلیل سیگنالهای ارتعاشی بود. این زمینه هم اكنون یكی از گرایشهای آزمون های غیرمخرب (NDT) است كه تحلیل ارتعاشات (Vibraton Analysis) نامیده می شود. در دانشگاه تورنتو هم موضوع رساله دكترای من ارزیابی غیرمخرب قطعات استوانه ای شكل با استفاده از روش طیف سنجی تشدید آكوستیك (Resonance Acoustic Spectroscopy) بود. در این روش از امواج فراصوتی برای تحریك مدهای تشدید استوانه استفاده می شود و به این ترتیب خواص استوانه معین می شود.

 

دوران پس از بازگشت جناب دکتر هنرور به ایران چگونه بود؟

شاید بتوانم بگویم كه این دوران سخت ترین دوران زندگی من بوده است. عوامل مختلفی باعث می شود كه این گونه از آن دوران یاد كنم. یكی از این عوامل آن است كه بعد از اتمام دوره دكترا، افراد در بالاترین نقطه توانایی علمی خود قرار دارند و برای من، آمدن از كانادا به ایران كه حتی در آن زمان آدرس پست الکترونیک (Email) هم به سختی در دسترس بود، انجام كارهای علمی را بسیار سخت و دشوار می نمود. در آن زمان وضع خدمات اداری كشور، اعم از سازمان ها، ادارات، بانكها و همچنین وضع حمل و نقل اسف بار و زجرآور و حقوق اساتید دانشگاه نیز بسیار پایین بود كه این موضوع متاسفانه هنوز هم ادامه دارد. همه این مسائل موجب می شود كه از آن دوران به عنوان سخت ترین دوران زندگی ام یاد كنم.

 

گویا شما دارای گواهینامه سطح ۳ آزمون غیرمخرب (NDT) هستنید. با توجه به اینكه تعداد كمی از اساتید دانشگاه در دنیا این گواهینامه را اخذ نموده اند، آیا علت یا علل خاصی برای این امر داشته اید؟

بله، كاملاً درست است. اساتید دانشگاه، بر خلاف متخصصین صنعتی، چندان به دنبال گرفتن گواهینامههای آزمون غیرمخرب (NDT) نیستند، به ویژه گواهینامه سطح ۳ كه گرفتن آن پرهزینه و به نسبت دشوار است. علتی كه مرا واداشت كه این گواهینامه را اخذ نمایم آن بود كه پس از بازگشت به ایران، در مجامع صنعتی هر کجا می گفتم كه تخصص من آزمون غیرمخرب (NDT) است، اولین سوالی كه از من می شد این بود كه آیا گواهینامه سطح ۳ دارم یا خیر؟ با توجه به اینكه گواهینامه سطح ۳ در ایران صادر نمی شد و متاسفانه همچنان این وضع ادامه دارد، در اولین فرصتی كه توانستم، سال ۲۰۰۲ میلادی، گواهینامه سطح ۳ آزمون فراصوتی (UT) را از انجمن آزمون های غیرمخرب کانادا (NDT) و متعاقب آن از انجمن آزمون های غیرمخرب امریكا (ASNT) اخذ نمودم و بعد از آن نیز به طور مرتب آن را تمدید كرده ام. البته می بایست بگویم آقای پروفسور Don Bray كه من سال هاست كتاب NDT ایشان را تدریس می كنم، از معدود اساتیدی است كه گواهینامه سطح ۳ را داراست و ایشان نیز خود الگویی برای من در گرفتن این گواهینامه بوده اند.

 

 

از تالیفات و ترجمه های خود بفرمایید؟

كتاب های من تاكنون شامل یك كتاب فارسی در مورد آزمون غیرمخرب فراصوتی (UT) و دو فصل از دو هندبوك انگلیسی، یكی در مورد اندازهگیری غیرمخرب عمق لایه سخت شده فولاد و دیگری در مورد طیف سنجی آكوستیك بوده است. بیش از ۲۳۰ مقاله نیز در مجلات و كنفرانس های مختلف داخل و خارج كشور به چاپ رسانده ام. در حال حاضر هم تالیف دو كتاب را در دست دارم و امیدوام كه حداقل یكی از آن ها امسال (سال ۱۳۹۷) به چاپ برسد.

 

با کدام یک از بخش های صنعت همکاری نموده اید؟ در صورت تمایل نام بخش ها یا شرکت ها را ذکر بفرمایید؟

من تاكنون برای صنایع مختلفی از جمله نفت و گاز، خودرو و صنایع نیروگاهی در ایران و چند شركت بازرسی و آزمون غیرمخرب (NDT) در كانادا و هلند پروژه های پژوهشی انجام داده ام. در میان آنها میتوانم از شركت توگا، ایران خودرو، شركت انتقال گاز و شركت ملی گاز نام ببرم. در كانادا نیز با شركتهای Olympus و AMAG كار كرده ام و برای شركت هلندی RTD نیز پروژه ای را انجام داده ام.

 

همکاری تان با دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی چگونه آغاز شد؟

همانطور كه گفتم، پس از بازگشت به ایران، شرایط بسیار دشوار بود و من مایل بودم هر چه زودتر در دانشگاهی مشغول به كار شوم. متاسفانه در آن زمان تقریباً هیچ یك از دانشگاه ها با تخصص آزمون های غیرمخرب (NDT) آشنا نبودند. سیستم اداری مملكت نیز بسیار كند و بی نظم بود و متاسفانه هنوز هم به حد مطلوب نرسیده است. من با چند دانشگاه تماس گرفتم و مصاحبههایی با بعضی از آنها داشتم. اولین دانشگاهی كه به من جواب داد دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی بود و من هم در آنجا مشغول به كار شدم. البته جای خوشبختی است كه امروزه جایگاه آزمون های غیرمخرب (NDT) در دانشگاهها بطور كامل شناخته شده است و تقریباً تمامی دانشگاه های معتبر ایران حداقل یك نفر را در تخصص آزمون غیرمخرب (NDT) در هیئت علمی خود دارند.

 

 

ارزیابی کلی تان از دانشجویانی که این روزها مشغول به تحصیل در دانشگاه ها هستند، چیست؟

برایم سخت است كه این را بگویم ولی متاسفانه به طور نسبی سطح دانشجویان پایین است و همین امر كار ما اساتید را بسیار سخت كرده است. البته بخشی از آن مربوط به دانشجویان بوده و بخش دیگر به خاطر نحوه عملكرد دانشگاه ها و وزارت علوم در ایجاد تسهیلات و حمایت از دانشجویان است. به طور خاص در مورد دانشجویان دكترا، شرایط كار برای آنها بسیار دشوار است چون دانشگاه حمایت مالی آن چنانی از ایشان نمی كند و در این شرایط باید كار علمی درجه یك در سطح جهانی هم انجام دهند. به نظر اینجانب شرایط تحصیل و حمایت های انجام شده از دانشجویان دوره های تحصیلات تكمیلی در خارج كشور به مراتب بهتر از شرایطی است كه ما در كشور داریم.

 

ارزیابی تان از نظام آموزشی علمی و مهارتی (دانشگاهی و آزاد) چیست؟ چه تفاوت هایی میان نظام آموزشی جاری در ایران و آنچه در سطح بین الملل در حال اجرا است، ملاحظه می فرمایید؟

متاسفانه در ایران، به دلایل متعدد، نظام آموزشی ما در طول قریب به چهل سال گذشته، حداقل در رشته مهندسی مكانیك، رشد و تحول قابل توجهی نداشته است. هر چند رشته ها و گرایش های جدیدی همچون هوافضا، مهندسی پزشكی، مكاترونیك و غیره ایجاد شده اند، ولی رویكرد آموزشی ما در دانشگاه كم و بیش همان روال سی تا چهل سال قبل است. در حالی كه روند آموزشی در دنیا تغییرات قابل توجهی داشته است. رشد اقتصادی در سایه توسعه صنعتی واقعی امکان پذیر بوده که آموزش و پرورش متخصصان توانمند مطابق نیازهای روز یکی از ارکان اصلی آن است. از دیدگاه اینجانب، برای انجام این مهم و ارتقای جایگاه کشور عزیزمان، نیاز داریم تا بازبینی كاملی در نظام آموزش دانشگاهی خود انجام دهیم. یكی از جنبه های اصلی تغییر در روند دانشگاه های جهان حركت به سوی دانشگاه نسل سوم، یعنی دانشگاه كارآفرین است. البته در ایران دانشگاه ها این حركت را آغاز كرده اند ولی تا پیاده سازی كامل آن هنوز راه زیادی در پیش داریم.

 

با عنایت به سوابق تحصیل در ایران و كانادا و نیز تعاملات گسترده بین المللی جنابعالی با دانشگاه های معتبر جهان، رویه آموزش مهندسی به کدام سو در حرکت است؟ آیا رویه تدریس و آزمون غالب است و یا یادگیری حین پژوهش؟ به عبارت دیگر دانشگاه ها اغلب درس محورند یا تحقیق محور؟

به طور كلی در دوره كارشناسی رویكرد اصلی درس محور و در دوره های تحصیلات تكمیلی (كارشناسی ارشد و دكترا) رویكرد پژوهش محور است. این وضعیت هم در ایران و هم در سایر نقاط جهان برقرار است. به نظر من هر چند در دوره های تحصیلات تكمیلی رویكرد ما به سایر كشورها نزدیك است، در دوره كارشناسی، حداقل در رشته مهندسی مكانیك، تفاوت اساسی بین رویكرد دانشگاه های ما و دانشگاه های پیشرو دنیا وجود دارد. یكی از مصادیق اصلی این اختلاف، پرداختن به بحث طراحی در دوره های مهندسی است. بدین معنا كه مهندس یك ریاضی دان نیست كه برای هر مسئله تنها یك جواب داشته باشد. طراحی جواب های متعدد دارد و هر مهندس طراح می تواند یك مسئله را به روش خود حل كند. این تمركز روی مفهوم طراحی در مهندسی در كشور ما هنوز جا نیفتاده است و شاید بتوان گفت رویكرد بسیاری از دانشگاه ها و اساتید بیشتر تربیت ریاضی دان و فیزیكدان است تا مهندس طراح.

 

 

با عنایت به سوابق فعالیت های جنابعالی و به خصوص همکاری تان با بخش های مختلف صنعت، وضعیت کیفی مجموعه ها و سازه های جوشکاری شده را چگونه ارزیابی میكنید؟ به نظرتان چه اقداماتی مورد نیاز است؟

شاید بتوانم بگویم كه بخش كوچكی از فعالیتهای پژوهشی من در رابطه با جوشکاری بوده است. در این خصوص چند سال پیش پروژه ای را در مورد بازرسی فراصوتی جوش های نقطه ای برای شركت ایران خودرو انجام دادیم كه در ملاقاتی هم كه به تازگی با مسئولین این شركت داشتم، همچنان این روش بازرسی در حال اجراست. در جلسه اخیر با مسئولان شركت، گفته شد كه خوشبختانه علی رغم گلایه مردم از كیفیت خودروهای داخلی، در مورد استحكام بدنه محصولات ایران خودرو گلایه چندانی دیده نمی شود. یكی از عوامل اصلی استحكام بدنه خودروها كیفیت جوش های نقطه ای بدنه آنها است كه حداقل در شركت ایران خودرو به خوبی به كمك روش های مخرب و غیرمخرب انجام می شود. لازم به ذكر است كه در بدنه یك خودرو بین ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ جوش نقطه ای وجود دارد.

 

ارزیابی کلی شما از صنعت بازرسی ایران چیست؟

در این مورد باید به جنبه های مختلف صنعت بازرسی، بالاخص در حوزه آزمونهای غیرمخرب (NDT) پرداخت، از جمله بحث تولید و واردات تجهیزات آزمون غیرمخرب (NDT)، ارائه خدمات آزمون غیرمخرب (NDT)، آموزش و احراز صلاحیت و نیز صدور گواهینامه كاركنان آزمون غیرمخرب (NDT). هر چند شركت های بسیاری در هر یك از این زمینه ها در كشور فعالیت دارند، ولی ما هنوز یك یا چند شركت بازرسی و آزمون غیرمخرب (NDT) كه در سطح منطقه و یا جهان شناخته شده باشند، نداریم. همچنین هر چند شركت های داخلی تا حد زیادی نیاز خدماتی صنعت را پاسخگو هستند، ولی هنوز هم در موارد بسیاری نیاز به كمك گرفتن از شركت های خارجی، به خصوص در رابطه با آزمون های غیرمخرب پیشرفته (Advanced NDT) داریم. در مورد آموزش، در زمینه احراز صلاحیت و صدور گواهینامه هم معضلات زیادی در كشور وجود دارد كه ما نیز در انجمن بازرسی غیرمخرب ایران (IRNDT) به دنبال ساماندهی آن هستیم. در مورد تولید تجهیزات آزمون غیرمخرب (NDT) در كشور هم فعالیت بسیار كمی در حال انجام است و اغلب تجهیزات آزمون غیرمخرب (NDT) مورد استفاده در كشور وارداتی هستند که به دلایل گوناگون از جمله تحریم، برای تنظیم و اعتبارسنجی (Calibration) آنها با مشکلاتی رو به رو می باشیم.

 

با عنایت به سمت حضرتعالی در انجمن بازرسی غیرمخرب ایران (IRNDT)، لطفا در خصوص فعالیت های انجمن و برنامه های آن توضیح بفرمایید.

انجمن بازرسی غیرمخرب ایران (IRNDT) از بدو تاسیس فعالیتهای متعددی را در زمینه های مختلف مرتبط با آزمون غیرمخرب (NDT) داشته است. مهمترین هدف انجمن شناساندن اهمیت آزمون های غیرمخرب (NDT) در ایمنی جامعه است. آزمون های غیرمخرب (NDT) كاربردهای متنوعی دارند، از جمله در بازرسی ساختمان، هواپیما، قطار، خودرو، خطوط لوله و بسیاری دیگر از مواردی كه با ایمنی مردم در ارتباط هستند و بنابراین لازم است كه مردم از اهمیت آزمون های غیرمخرب (NDT) در تامین سلامت شان آگاه شوند. در این راستا انجمن با برگزاری كنفرانس، سمینار، نشست های تخصصی و چاپ مقالات علمی و فنی فعالیت هایی را به انجام رسانده است. هدف دیگر انجمن، ایجاد ارتباط بین كسانی است كه به نحوی با آزمون غیرمخرب (NDT) سروكار دارند. در این مورد هم برگزاری دو كنفرانس بین المللی و سه همایش شب NDT و نیز چاپ مجله و خبرنامه بسیار موثر بوده است. از اهداف دیگر انجمن سامان دهی مسئله احراز شرایط و صدور گواهینامه كاركنان آزمون های غیرمخرب (NDT) است كه در این مورد هم با توجه به شرایط جاری كشورمان، انجمن استاندارد IRCCP را برای بكارگیری در سطح كشور تدوین كرده است. مسئله آموزش آزمون غیرمخرب (NDT) نیز مسئله بسیار مهمی است كه شورای آموزش انجمن به آن پرداخته و دوره های آموزشی مختلفی را تدوین و اجرا كرده است.

 

 

رویه موجود فعالیت انجمن های علمی و صنفی ایران را چگونه ارزیابی می فرمایید؟ این رویه در کشورهای توسعه یافته به چه شکلی است؟ به نظرتان چه اقداماتی مورد نیاز است؟

با توجه به شرایط و امكانات موجود، باور من این است كه انجمن بازرسی غیرمخرب ایران (IRNDT) به عنوان یك انجمن علمی بسیار موفق عمل كرده است. انجمن ما ارتباطات بسیار خوبی را با مجامع ملی و بینالمللی برقرار كرده و فعالیت های موثر آن باعث شده كه با كسب اعتماد جامعه آزمون های غیرمخرب (NDT) كشور، جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص دهد. انجمن صنفی بازرسی فنی و آزمایشهای غیرمخرب (IRSNT) نیز از ابتدای تاسیس انجمن علمی در كنار ما بوده است و خوشبختانه دو انجمن همواره تعامل و همكاری خوبی داشته اند. وجود انجمن های علمی و صنفی مستقل در ایران متناسب با وضعیتی است كه در كشورهای توسعه یافته وجود دارد.

 

در پایان چنانچه مطلبی مورد نظرتان هست، لطفا بفرمایید.

مایلم به یكی دو نكته كلی كه لزوماً مرتبط با امور فنی نیست، اشاره كنم. هر چند موقعیتی كه بنده دارم را چندان موقعیت برجستهای نمی دانم، ولی اگر موفقیتی حاصل آمده، همواره با توكل و استمداد از خداوند متعال بوده است. به قول حضرت حافظ:

 

« تكیه بر تقوا و دانش در طریقت كافریست          راهرو گر صد هنر دارد توكل بایدش »

 

نكته دوم آن كه هر چند لازمه كسب موفقیت پس از توكل، استعداد و تلاش است ولی عامل دوم یعنی تلاش، عاملی مهمتر از استعداد در راه رسیدن به موفقیت است. تمامی كسانی كه موفق بودهاند سخت كوشیدهاند و رابطه مستقیمی بین میزان كار و تلاش ما با سطح موفقیت به دست آمده، وجود دارد و باز هم به قول حضرت حافظ :

 

« سعی نابرده در این راه به جایی نرسی. »

 

نكته آخر هم داشتن اهداف از پیش تعیین شده در زندگی است. داشتن هدف به كارهای ما معنا می بخشد و برایند تلاش های مان را افزون می سازد. اهداف ما ممكن است كوتاه مدت یا بلند مدت باشند و هر دو نوع این اهداف در موفقیت ما موثر خواهند بود.

 

جناب آقای دکتر هنرور، از زمانی که جهت این گفتگو اختصاص دادید تا متخصصان بازرسی و آزمون های غیرمخرب (NDT) که بسیاری از ایشان دانشجویان مستقیم یا غیرمستقیم حضرتعالی هستند، بهتر سوابق و نظرات حضرتعالی را بشناسند، مجددا سپاسگزاری نموده و از طرف پایگاه ولدیکا و نیز تمامی مخاطبان برای تان آرزوی تندرستی، شادکامی و توفیق هرچه بیشتر در خدمت به ایران عزیزمان داریم.

من نیز مجددا از پایگاه ولدیکا به خاطر فرصتی كه در اختیار من قرار داده اند، تشكر می كنم.