دات نت نیوک
X
GO

کتاب علائم جوشکاری، مفاهیم و نحوه نمایش در نقشه ها

کتاب علائم جوشکاری، مفاهیم و نحوه نمایش در نقشه ها تالیف E.N. Gregory و A.A. Armstrong و ترجمه جناب آقای مهندس سعید زمانزاد قویدل منتشر شده و در دسترس دانشجویان، مهندسان و سایر علاقمندان رشته های مهندسی جوشکاری، مهندسی مکانیک، مهندسی عمران و سایر فعالان حوزه نقشه کشی و نقشه خوانی صنعتی و ساختمانی قرار دارد. این کتاب در یکهزار و دویست نسخه و توسط انتشارات دایره صنعت، در سال 1392 به چاپ رسیده است.

 

مقدمه

علائم جهت نشان دادن اتصالات جوش در نقشه های مهندسی ابتدا توسط دفاتر خصوصی نقشه کشی ابداع گردید تا اطلاعاتی مفید در اختیار قرار دهد. این روش رضایت بخش نبود، به ویژه زمانی که نقشه ها از یک شرکت به شرکت دیگری انتقال می یافتند. به منظور حل این مشکل، علائم متعدد موجود، توسط برخی از کشورهای دنیا گویاتر شده و با علائم استاندارد آنها ترکیب شدند.

سیستم علامت گذاری امریکایی، سیستم AWS می باشد که توسط انجمن جوشکاری امریکا (AWS) تنظیم شده است. تمامی استانداردهای AWS با الزامات انستیتوی استانداردهای ملی امریکا (ANSI) سازگاری داشته و به صورت ANSI / AWS نمایش داده می شوند. این سیستم به صورت گسترده ای در تمامی دنیا به کار گرفته شده است. دلیل اساسی این امر صنایع نفت می باشد و امروزه این سیستم تقریبا در نصف صنایع جوش کشورهای جهان به کار می رود. سایر کشورها از سیستم ISO استفاده می نمایند که توسط سازمان بین المللی استانداردسازی (ISO) ایجاد شده است. با این احوال، تعدادی از کشورها، به خصوص کشورهایی با ارتباطات تجاری توانمند، می بایستی از هر دو سیستم استفاده کنند تا نیازهای مشتریان خود در هر دو سیستم را تامین نمایند. بنابراین نیاز به مقایسه هر دو سیستم احساس می شود
سیستم انگلیسی در سال 1933 استاندارد گردید و ویرایش پنچگانه آن در سال 1955 به عنوان BS EN 22553 انتشار یافت و مشابه با استاندارد ISO 2553 می باشد.

کمیته ای از سازمان ISO چندین سال روی ترکیب استانداردهای ISO و AWS در مورد علائم جوشکاری فعالیت نمودند، انتظار می رود که استانداردی ترکیبی در آینده انتشار یافته که براساس نیازها و الزامات جهانی باشد.

در نظر گرفتن هدف علائم جوش به منظور انتقال داده ها از طراح به افراد مختلف بسیار مهم است. این افراد شامل مهندس جوش، ناظر جوش، جوشکار و کارکنان بازرسی  می باشند. در بسیاری از موارد انتظار از طراح جهت انتقال تمام مفاهیم جوش بدون مساعدت مهندس جوش و سایر کارکنان جوشکاری و بازرسی بسیار ناعادلانه به نظر می رسد.

اطلاعات ارائه شده توسط طراح می بایست حداقل شامل مکان و نوع جوش و اندازه و طول آنها باشد که به منظور انجام این کار می بایست طراح در مورد خواص فلز پایه و ماده پرکننده اطلاعات کافی داشته باشد. این اطلاعات در مورد برخی فلزات مانند فولاد کربنی، ساده و در رابطه با بعضی دیگر از جمله فولادهای آلیاژی پیچیده تر هستند. اطلاعات تکمیلی زیادی می توانند به ع